retreat!!!!!

i will be away for two days, monday unitl tuesday,
for a spiritual retreat with my classmates...

i'm happy about it..

i can have some peace and rest..

finally.

ligaw na bala (stray bullet)part two

Halos limang taon na ang lumipas,

nagdadalamhati pa rin kami,

higit sa lahat, kami ni Trisha.

Nag-aaral na kami sa New York,

at umuuwi tuwing bakasyon sa aming uinbersidad.

Umuuwi kami upang dalawin si Kuya Miguel.

May ilang araw pa lamang ang inilalagi namin ni Trisha sa Maynila nang may naganap na ‘di

inaasahan.

Nanonood kami ng balita sa telebisyon nang iniulat na may sumabog na namang bomba

sa isang gusali na pinaghihinalaang isang shabu factory.

Sabi sa balita, ikalimang pagsabog na raw ang naganap na iyon.

Ngunit sa pagkakataong ito, bukod sa mga bangkay ng mga namatay dahil sa pagsabog,

isang bangkay naman daw ng isang babae,

edad 24-30, maputi, may suot na gintong kwintas na may nakasabit na gintong letrang M,

ang natagpuan sa parking lot ng gusali.

May tama ng bala sa dibdib ang babae na pinaghihinalaang kasama din ng sindikato.

Iniimbistigahan pa raw ng pulisya ang mga pangyayari.

Natigilan ako.

Babae,

edad 24-30,

maputi,

at may kwintas na pamilyar ang paglalarawan…

Hindi kaya..?
Nasa morgue kami ni Trisha, nanlalamig ako hindi dahil sa lugar, kundi dahil sa kutob ko.

Matagal na raw miyembro ng sindikato ang babaeng natagpuan, ayon sa mga informer ng pulisya.

Halos limang taon na raw.

Ipinasok sa kwarto ng punerarya ang bangkay.

May taklob itong puting kumot.

Inihanda ko ang aking sarili.

Si Trisha ay kumapit sa balikat ko.

Nanlalamig din siya.

Dahan-dahan kong iniangat ang puting kumot.

At nang maalis ko ito ay…

“Ate… Mara..?” nanghihina kong nasambit.

Napakaganda niya pa rin.

Hindi ako maaaring magkamali.

Si Ate Mara, noon ay buhay na buhay,

ngayon ay isa nang bangkay sa harap ko.

Napag-alaman namin ni Trisha,

pagkamatay ni Kuya Miguel,

nag-aral si Ate Mara ng Chemical Engineering sa Massachusetts, sa Amerika.

Matapos ang mag-aral ay umuwi siya sa Pilipinas

upang magkunwaring isang drug user na nais maging pusher.

Naging isa siya sa mga pinuno.

Nang malaki na ang tiwala sa kanya ng sindikato, isa-isa niyang pinasabog ang mga pagawaan.

Unti-unti niyang iginanati ang pagkawala ni kuya Miguel.

Ang isang ligaw na bala na tumapos sa buhay ni Kuya

ay siyang nagdulot sa pagiging isang ligaw na bala ni Ate Mara.

Isang ligaw na balang tumapos sa sindikato.

Napaslang man siya ng isa pang pinuno,

umakyat naman ang pumaslang sa kanya sa gusali at naapakan ang isa pang bomba.

Kahit papaano ay natapos niya ang kanyang gulo.

Mayroon siyang tinamaan.

teenagedterrorist.blogspot.com

ligaw na bala (stray bullet)

well.
this post is in tagalog.
so to anyone who cannot understand,
please ask a pinoy to translate it for you.
my apologies.
***************************
Habang nanonood ng telenobela si Tita Liz, lumabas kami ni Trisha.

Dali-dali naming tinungo ang lugar na pinapasukan ni Kuya Miguel.

Ngunit nang dalawang kalsada na lamang ang layo namin doon,

nakarinig na kami ng kaguluhan.

Malakas ang hiyaw ng mga tao sa paligid.

Akala ko mga tambay na nag-iingay lamang sila.

Hindi pala.

Huli na siguro ang lahat.

nasa gitna kami ni Trisha ng isang habulan, habulan ng mga taong nagkaonsehan sa shabu.

May mga dala silang baril na kanilang ipinuputok sa direksyon ng mga dati nilang kasamang

inisahan sila.

Mga taong walang kaluluwa!

Sinikap namin ni Trisha na makalayo sa kanila.

Gasgas na kami sa dami ng nasabitan naming mga nakausling kahoy,

tinik ng halaman at pako.

Sa wakas ay nakahanap kami ng mas ligtas na lugar.

Sumiksik kami sa mga halaman sa hardin ng isang abandonadong bahay.

Akala namin ni Trisha, kami lamang ang nagkukubli doon.

Mayroon palang iba.

Hindi kami napansin ng dalawang tao sa tabi namin.

Nakahiga ang isa at ang kasama niya ay humihikbi habang hinahawakan ang mukha niya.

Nanlamig ako. May kakaibang nangyayari.

Pamilyar sila pareho. Kinutuban ako.

Diyos ko, ang aking dasal, ‘wag naman po sana.

Hindi…maari.

Hawak ko ang kamay ni Trisha.

Nanginginig siya.

Nanlalamig din.

“Diyos ko po!” garalgal na ang tinig ni Trisha.

Halos himatayin ako.

Si Ate Mara pala ang humihikbi, at ang nakahiga, duguan, ay si…

“Kuya Miguel!” sigaw namin ni Trisha.

Anong nangyari? Bakit?

“Tinamaan siya,” wika ni Ate Mara.

Hinaplos niya ang noo ni Kuya at tahimik na umiyak.

Namulat si Kuya Miguel.

Nakita kami.

Hinawakan niya ang aming mga kamay.

Isinara niya ang kanyang mga mata,

kasabay ng pagbitaw niya sa amin.

ligaw na bala (part one)

by teen aged terrorist

so.
i just had my birthday.
it was a mess.
well, no.
a tragedy, more like.
but anyway,
i like my cake.
it is nice.
rocky road cake from red ribbon bakeshop.
lots of nuts and marshmallows on top.
alternate layers of chocolate mousse and cake.
with more mallows and nuts embedded.
but what made it special?
it's the candle.
shocking-mind blowing-out of this world candle.
how?
i blew.
the flame disappeared.
at a blink on the eye, the flame came back.
now shooting sparks around.
i thought it was a short circuit or something.
but hey, isn't it just a candle??
it's just a teeny tiny yellow spiral candle.
just about 2 inch long.
but it has super powers.
well, that's what i call it.
really makes me realize...
that,
oh well,
size is not a guarantee of power.
really.
so people out there...
beware.
always check the things you blow up.
coz you never know,
it might fire back.

at the beginning

this is me.
i've got no choice.
i have to live this life.
no matter how messed up,
no matter how it sucks,
no matter how hard it is to face all the problems,
i must go on.
i should move.
so that somehow,
i hope,
that
i
will
survive.